บทที่ 25 Chapter 25 ความเข้าใจกันและกัน

เดียน่า...

"แพนตี้..."

"ไม่มาหากันเลยนะเดี๋ยวนี้อ่ะหรือว่าหลงเมียจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว"

ฉันหันไปตามเสียงพูดคุยของชายหญิงที่ดังอยู่ข้างหลังฉัน เจอแพนตี้ที่พูดจาตัดพ้อพื้นดินไม่พอยังกระแหนะกระแหนมาถึงฉันอีก

"แพนตี้พูดจาอะไรระวังคำพูดหน่อยนะ"

"ยังจะต้องระวังอะไรอีกดินเป็นคนพูดเองว่าจะไม่มีวันหลงก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ